Terwijl al onze racekonijnen de show gingen stelen met hun knalprestaties op het BK in Malmedy, koos ik er voor om mijn conditie stilletjes weer op te bouwen in een kleine chrono in Surice, provincie Namen.

Volgens de organisatoren 90km/1900hm dus dat is meer dan pittig genoeg om de conditie eens te testen en er een echte marathon training van te maken. Waar ik vooral mee bezig wou zijn was: goed op mijn eten en drinken letten, nog meer op mijn hartslag en genieten van het biken in een mooie streek.

Enof het een mooie streek was, mooie singletracks door de bossen, pittige hellingen, technische afdalingen. Ik heb me heel de rit super geamuseerd. Ook de talrijk aanwezige tt-rijders amuseerden zich en gingen meestal vanzelf al uit de weg wanneer er een chrono-rijder aankwam. Eentje was zelfs zo vriendelijk dat hij voor mij persoonlijk ging testen hoe scherp de doornen hier wel waren. aan zijn kreten te horen: heel scherp.

Nadat ik precies toch nog iets te snel vertrokken was, hield ik me na een 20-tal minuutjes iets meer in en wonder boven wonder: ik heb nog nooit een marathon op zo'n egaal tempo, zonder ook maar 1 kleine inzinking kunnen uitrijden. Natuurlijk moet de conditie, en dus ook het tempo, nog en pak de hoogte in maar het werkt dus wel degelijk. Zonder ook maar 1 seconde met het uiteindelijke resultaat bezig geweest te zijn bleek ik aan de aankomst slechts een 3-tam minuten trager te zijn dan de op dat moment snelste tijd. Tot op heden is er nog geen volledige uitslag te vinden dus geen idee waar ik gestrand ben. (Uiteindelijk ben ik blijkbaar 3de geworden)

Maar ik train weer voluit, zonder last van mijn blessure en met heel veel goesting. Meer moet dat niet zijn.